y no tengo,
me doy cuenta
que lo echo de menos.
Le echo de menos.
¿Oportunidades perdidas?
No,
llorar por algo que ni fue no merece la pena,
llorar por lo que pudo haber sido
sería como llorar por lo que todavía no ha ocurrido.
No grito,
no chillo,
no puedo decir todo lo que quisiera haber dicho,
ya no.
Ahora,
por una vez jugaré a ser feliz
a no temer
a no sufrir;
por una vez quiero ver,
ser,
sentir,
por una vez (te) quiero vivir.
...millor no donar-li més voltes: escrit tot d'una tirada, sense miraments.
...estel aprenent a escriure per impuls coses amb un cert sentit.
4 comentarios:
de vegades trobo a faltar coses que no he viscut. i fa mal, perquè et sents una mica sola. fa ràbia no ser capaç de fer-ho. però més ràbia fa quan per fi et sents capaç i t'és impossible per factors que no depenen de tu. perquè encara et sents més sola. però tal vegada tinguis raó i hauríem de començar a jugar a ser feliços
petonets
per cert, per escriure-ho sense pensar ho fas molt bé. jo ho he de rellegir mil cops!!! :P
M'ha agradat molt, trobo que quan et deixes anar guanyes molt.
Petons.
gràcies pel teus comentaris, m'agradat el q dius tu tb, encara q ara no gaire time, ja has vist pels meus últims posts per on camino.....
aviat parlem més...
fins aviat!
1brassada
Me declaro exllorona de lo que pudo haber sido.
Gracias por tu visita.
petons
Publicar un comentario