Cotidianidades varias:
- recibir acuses de recibo de mails no leídos porque la gente pasa de las noticias que les mando y luego claro, que “he perdido el mail que me mandaste” o como no “hay una conjunción astral que hace que los outlooks de medio mundo de escacharren” y haya demasiados mails perdidos por el hiperespacio que requieren ser reenviados cuando el interesado/a así lo demande. Con lo poco que cuesta leer cosas. ¿Los mails perdidos donde van? ¿Llegaran algun día y colapsaran la red de verdad?
- Darme cuenta que me he olvidado de algo y/o programar mal el dvd para que grave cosas, con lo que me quedo sin tenerlas gravadas. En el caso de mi memoria de pez, es mi madre la perjudicada porque “llamo, explico la situación y pido por favor algo”. Como esta mañana, en que le ha tocado arreglar mi despiste dvdiano y ponerlo todo para que hoy sí consiga gravar algo, no como ayer. Desastre desastroso. Eso sí, creo que a pesar de su aversión a lo tecnológico, lo hemos conseguido y el dvd gravará (por favor, por favor, virgencita que grave).
- Llegar tarde al trabajo. Cuando no es la Renfe soy yo, con lo que la Renfe se sigue llevando la culpa (claro). Eso sí, no se lo digan a mi jefe porfaplis. Llevo días con sueño. Si cojo el metro consigo casi dormir porque una no se fía del mundo mangui del metro y del alto porcentaje de posibilidades de pasarse de parada si te duermes.
- El Barça sigue igual. Ayer pareció que mejor, el Camp era un clam, Messi muy grande, Touré tremendo y otros tantos más de esos que normalmente no hacen nada ayer hicieron algo (parece mentira que puedan correr tanto y tocar el balón rápido cuando te acostumbran a verles haciendo lo contrario). Pero al final, chan chan chaaaaaaan (en plan drama), empataron. El partido de vuelta será de infarto porque cuando todo Dios pensaba que el Manchester golearía va y resulta que Eto’o y co. deciden volver a jugar a fútbol, así que hay esperanzas.
t'estimo una burrada, mai millor dit*

7 llunes:
Creo que ayer se despidieron de la champions, eso sí, con dignidad.
Besos.
Oh, els correus perduts, tot un gran misteri. És que això de viatjar per l'hiperespai té els seus riscs, clar. Jo, si fos correu, no podria evitar fer turisme. I clar, em perdria. I el dia menys pensat, arribaria. És divertit arribar quan a un ja no l'esperen. A vegades. Petons!
Això dels correus passa, jo reconec que els esborro aquests de cadena! una burrada t'estimo jeje m'agrada! el Barça ja se sap o i a patir no hi ha remei noia! I la renfe és incompetent digues que sempre va malament, colarà!
Hehe... Ahir vaig pensar el mateix: com és que tornen a córrer aquesta colla?? Però si fins i tot Henry va xutar amb perill! Es veu que quan tothom et mira recordes què és la dignitat...
Si jo expliques els meus " fish memory"
Messi es increible. Da la sensación de mover las piernas de manera diferente que los humanos.
Me mantengo. Gana la champion
TORO, com a mínim van córrer, que ja és molt. a veure què carai fan a Manchester...
Els correus que arriben tard o fan grans sorpreses o grans decepcions i molta ràbia xD No VAFALUNGO?
Els correus de cadenes d'aquestes rares CESC a la paperera sense cap mena de dubte, eprò els que envio jo no, que són de temes de feina i no me'ls han de llençar home!!!
SOMIATRUFES, potser si que és això, que quan s'han adonat que tenien els ulls de molta gent al clatell s'han posat les piles, però mira que els hi costa eh?
STRIPER, veig que d'aquests en tenim tots eh? xD
HENRY pitoniso. Lo dicho.
Publicar un comentario en la entrada