5/27/2010

nit

Els dies se m'escolen entre els dits. Volen, desapareixen. Inclouen algun breu moment etern, que desapareix i de sobte ja has dormit i t'has despertat i tot, i sant tornem-hi. Un nou principi i això és un no parar. Em poden les ganes de massa coses, massa.

1 comentario:

Maik Pimienta dijo...

No tener tiempo para nada es estar haciendo mucho, ¿No es así? Me gusta la filosofía de echar cosas al saco del día hasta que pese mucho mucho. Besitos guapa.