7/09/2007

Ahora suena: Sit down – James.
Son las 16.45h.
Hay pocas ganas de hacer nada trascendental. Quiero un chicle.


Incluso diría que los años te han sentado bien.
Dices cosas, hablas como una personita,
¡Increíble pero cierto!
¿O en el fondo sigues siendo el mismo capullo que cuando éramos unos mocosos?
Tonterías, total, seguro que tardaremos años en volvernos a ver.
Adiós.


...hay miradas que no cambian por muchos años que pasen. Hay cosas que no entiendo. Él siempre seguirá siendo el capullo que me hacía llorar en tardes de domingo. De todos modos, en el fondo espero que sea feliz.
...ayer hablaba con mi madre que él es mi tío y que ella es “Teresa”, que no es mi tía. Me cuesta horrores llamarla “tieta”, igual que al capullo me cuesta llamarle primo, es Oriol. Son mi familia, cierto, pero aunque viven a 30km de casa les veo poquísimo, ¿una vez cada cuatro años quizás? El hermano de mi madre siempre será mi barbudo preferido, mi tío, pero ella no pasará de ser un nombre, al igual que mis primos. Son gente, mis parientes más cercanos cierto, pero no pasan de ser “gente”. Estoy segura que si el capullo me viera en el metro ni me reconocería, o puede que ahora sí, porque ayer le vi más personita. Ayer tuve claro que hay gente que son mi familia mucho más que ellos. Es duro, pero necesitaba escribirlo. Al barbudo le querré siempre, pero el resto son los demás, van con él, pero de ahí no pasa. El roce hace el cariño, pero no hay roce.
...mi madre estaba encantada de tenerles en casa por una tarde y a mi en el fondo me gustó verles, pero fue tan raro todo.

A parte de lo extraño de esa tarde de domingo con mis tíos, mi primo y la novia (vinieron para presentarnos a la chica). Todo bien.
Contrastes. Cosas buenas.
Ganas de hacerle feliz.

8 comentarios:

Henry S. dijo...

Me gusta esta frase:

"A parte de lo extraño de esa tarde de domingo con mis tíos, mi primo y la novia (vinieron para presentarnos a la chica). Todo bien."

...no se, me imagino una escena muy cinematográfica

TORO SALVAJE dijo...

Mientras tengas ganas de contentar el decorado irá aguantando, pero esas ganas no siempre se tienen, y entonces bummmmmmm, la hecatombe.

Besos.

Marede3 dijo...

La familia no la tries, et ve donada però això si tu pots dir qui etra a formar part d ela teva vida i qui no, jo tinc tants cosin-germans i titets que viuen a escasos 2 km de casa meva i la veritatt si em veuen pel carrer no saben ni qui sóc, tris? No, real i sincer.
Ptons

nimue dijo...

jo tinc molt poca família i a la majoria no la conec. La veritat és que mai m'ha importat. Les coses són així per algun motiu.
B7s!

stel dijo...

henry, será que la presencia de Woody Allen en Barcelona me esta afectando porque te juro que mi vida se está convirtiendo en una comedia-drama-peli europea de las buenas xDDD

stel dijo...

Toro, espero que la hacatombe no llegue nunca y ojalá que sea el tiempo el que haga todavía más evidentes las distancias y que nada se tenga que hacer al respecto, solo seguir con la rutina de siempre, que nos aleja y acerca a la gente.

stel dijo...

Lluna, doncs tens raó. Amb una amiga sempre parlo del amics, que els triem i tal, però mai fem un èmfasi "especial2 al tema familiar i suposo que aquests dies jo hi he pensat més de lo habitual. De fet jo estic contenta amb la meva familia, i ja estic bé veient-los un cop a l'any, si no em queixo, perquè ells són persones molt diferents i l'"excés de relació" tampoc funcionaria. Per això suposo que em va sorprendre la seva visita encara més.
Els temes familiars són tot un món eh? puff...

stel dijo...

Nimue: bravo. En el meu cas suposo que li he donat moltes més voltes perquè a ma mare sí que li importa, moltíssim perquè el barbut sempre serà el seu germanet petit i ho entenc. Jo com li deia a la Lluna ja estic bé veient-los en ocasions comptades, però el fet de trobar-me'ls tant "capullitos" com sempre i que ma mare hagi estat patint per si venien o no i perquè tot estés perfecte doncs em fa molta ràbia. Coses de familia...