4/20/2007

mis ganas (de)

Tengo ganas de frivolidades, de chocolate, de hacer deporte y de hacer maletas para irme a algún lugar. Tengo ganas de cine, pero de cine del bueno, o por lo menos del que me gusta a mi. Y también quiero charlar, hablar sin que importe la hora, recordando viejos tiempos o lo diferentes que éramos hace un año de lo que somos ahora. Las cosas cambian a pasos agigantados, a veces creo que demasiado. Hoy llevo botas con tacón, bajo, pero tacón; cosa que hace tiempo ni habría imaginado.
Tengo ganas de proximidad.
Y tengo ganas de música, puede que no de bailar, pero si de hacer el capullo, de quitarme las tonterías de la cabeza y de dejar atrás lo que ya pasó. Que vaya semanita. Demasiado trabajo para tan poco cuerpo. Que mal suena, pero me da igual. ¡ja! Quiero desconectar y no pensar que el lunes tengo que ir a desayunar a Gerona. Mi primer acto yo solita. Espero que todo salga bien.
Tengo ganas de leer más cosas de Marjane Satrapi (muy recomendable ya que estamos) y de escribir más, que últimamente nada de nada y eso no es bueno. A veces empiezo mil cosas pero no acabo ninguna. Debe ser que mi etapa de juntar palabras va a la baja. Puede que deba volver a coger los pinceles a ver si sale algo.
Y ya es viernes. Dos horas y fin de semana.

8 comentarios:

argamenon dijo...

¡Tengo ganas de…! Y todo se reduce a eso; nada más, pero también nada menos. La vida es un proyecto no exactamente definido; un papel sin nada escrito al que nos enfrentamos sin saber a ciencia cierta como y cual va a ser la primera frase. Un lienzo sin una sola mancha de color. Un sueño vaporoso que nos hace sonreír, aunque a veces se nos escape alguna lágrima, incluso muchas. Una ilusión tan sólo perfilada, sin contornos exactos, moldeable y flexible. La vida es, en el fondo, la envoltura, el papel de celofán de mil colores que lo envuelve, la caja que lo alberga, pero el regalo de verdad lo decides tú y sólo tu. La vida es un sin fin de “tengo ganas” que cambian, se superponen, se olvidan y se recobran casi sin darnos cuenta, Y el día que no tengamos ganas de nada, malo; seguramente sería mejor que no llegáramos a enterarnos que ya estamos en ese punto.

Tango dijo...

andamos con las mismas ganas entonces. Saludos bromados y cariños.

Pep ... però posa-li Angu, també dijo...

Tinc ganes de ... continuar llegint-te! de quedar algun dia i fer-la petar! de veure més dibuixos teus!

Buah, i tinc ganes que passis un genial St. Jordi!!!

Petonets Bollicao!!!

TORO SALVAJE dijo...

A que ha sortit tot molt bé?

Nena, si es que tu vales mucho.

Muaakkkkkkkkk.

stel dijo...

He sobreviscut! :D

Albert R. dijo...

"Un lienzo sin una sola mancha de color"

"Una canción llena de silencios"

"Un silencio tiene el mismo valor que una blanca, negra, corchera, semicorchea, fusa o semifusa"


Bon Sant Jordi!

Somriureeeeeees a "dojooo"

:D

Olvido dijo...

g xEl tiempo y su relatividad. Como corre el reloj cuando deseariamos enternizarnos para hacer tantas cosas..., y cuanto mengua su carrera cuando desearíamos borrar esos asegundos que fueron nocivos...
Besos
Olvido

nimue dijo...

tindre ganes de fer coses és el primer pas per a fer-les... ;)